บัตรสะสมแต้ม เลือกจากหน้าที่

หน้าที่ของบัตรกำหนดกระดาษ การเคลือบ และขนาด

สามบัตรอยู่ชั้นเดียวกันแต่คนละหน้าที่

นามบัตร บัตรสะสมแต้ม และบัตรของขวัญใช้พื้นที่ชั้นเดียวกันในแคตตาล็อกของผู้ซื้องานพิมพ์ นั่นคือเหตุผลที่คนเอาไปเปรียบเทียบเหมือนเป็นสามทางเลือกของของชิ้นเดียวกัน ซึ่งไม่ใช่ นามบัตรส่งต่อตัวตน บัตรสะสมแต้มบันทึกพฤติกรรมที่เกิดขึ้นซ้ำ และบัตรของขวัญเป็นตัวแทนมูลค่าที่จ่ายไปแล้วแต่ละ หน้าที่กำหนดเงื่อนไขของตัวเองเรื่องกระดาษ ขนาด และการตกแต่ง และการเลือกรูปแบบก่อนกำหนดหน้าที่คือวิธีที่ทำให้บริษัทได้บัตรสวย ๆ ที่ใช้งานจริงแล้วพัง

บทความนี้เปรียบเทียบทีละหน้าที่ พร้อมผลที่เกิดขึ้นในหน้างานผลิต เราพิมพ์บัตรที่มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน ทั้งบนกระดาษและพีวีซี สเปกข้างล่างคือสิ่งที่เราเดินงานจริง

แต่ละรูปแบบทำหน้าที่อะไร

นามบัตรคือการส่งมอบตัวตนครั้งเดียว ยื่นให้ครั้งเดียว พกในกระเป๋าสตางค์หรือกระเป๋าเสื้อ และหยิบออกมาเมื่อเจ้าของต้องการชื่อ เบอร์ หรือแบรนด์ เกณฑ์ความสำเร็จคือถูกเก็บไว้และถูกค้นหา ไม่ใช่ถูกใช้ซ้ำแล้วซ้ำอีก

บัตรสะสมแต้มคือบันทึกพฤติกรรมซ้ำ ถูกยื่นขึ้นทุกครั้งที่มา ถูกทำเครื่องหมายด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง และเก็บไว้อย่างจงใจเพื่อยื่นอีกครั้ง เกณฑ์ความสำเร็จคือทนการประทับรอยและการพกพา

บัตรของขวัญและวอยเชอร์คือข้อผูกมัดล่วงหน้า มูลค่าเปลี่ยนมือไปก่อนมีการแลกใช้ ดังนั้นบัตรต้องให้ความรู้สึกเป็นของขวัญ และบ่อยครั้งต้องตรวจสอบได้ สิ่งนี้ดันบัตรไปสู่การมีเลขลำดับ แผ่นขูด และโครงสร้างที่หนาขึ้น

วางสามประโยคนี้ข้างกัน แล้วสเปกส่วนใหญ่จะตอบตัวเองได้ในตารางถัดไป

	นามบัตร	บัตรสะสมแต้ม	บัตรของขวัญ / วอยเชอร์
หน้าที่หลัก	ส่งมอบตัวตน	บันทึกการกลับมาใช้ซ้ำ	มูลค่าที่จ่ายไว้ก่อน
ลักษณะการใช้งาน	พกพา แทบไม่ทำเครื่องหมาย	พกพาและทำเครื่องหมายทุกครั้งที่มา	มอบให้แล้วค่อยแลกใช้
ความต้องการประทับรอย	จดโน้ตเป็นครั้งคราว	จำเป็น เจาะรู ตรา หรือสแกน	แลกใช้ครั้งเดียวเป็นส่วนใหญ่
กระดาษที่เราใช้จริง	อาร์ต 300–400 แกรม	อาร์ต 157 หรือ 300 แกรม	อาร์ต 250–350 แกรม กระดาษการ์ด หรือพีวีซี
การตกแต่งที่ทนที่สุด	เคลือบ ยูวีเฉพาะจุด ปั๊มฟอยล์	ไม่เคลือบสำหรับตรา เคลือบสำหรับการสแกน	เคลือบหรือพีวีซีเพื่อความทน
การตรวจสอบย้อนกลับ	ไม่จำเป็น	เลขบัตรหรือเลขสมาชิกเลือกใส่ได้	เลขลำดับ บาร์โค้ด หรือคิวอาร์

นามบัตร: การตกแต่งคือตัวพาข้อความ

ขนาดมาตรฐานคือ 85 × 55 มม. พิมพ์สี CMYK ทั้งสองหน้า บนกระดาษอาร์ต 300–400 แกรม เมนูการตกแต่งคือที่ที่คุณค่าถูกสร้างขึ้นส่วนใหญ่ เคลือบให้ออกนิ่มหรือด้าน ยูวีเฉพาะจุดให้มันเป็นเงานูนเหนือพื้นด้าน ปั๊มฟอยล์ให้เครื่องหมายเป็นโลหะ และมุมมนเพื่อทนการสึกในกระเป๋า

ข้อสังเกตเชิงผลิตสองจุดที่ควรรู้ก่อนล็อกสเปก ฟอยล์และการเคลือบหนาสวยงามแต่เขียนทับยาก ถ้าคาดหวังให้ผู้รับจดบันทึก ก็เว้นพื้นที่ไม่เคลือบไว้ให้เขา และกระดาษหนาทำให้แข็งเกินเลยจุดหนึ่ง บัตรเลิกทำตัวเป็นบัตรในกระเป๋าสตางค์ กลายเป็นกระเบื้องเล็ก ๆ ซึ่งอาจเป็นผลที่ต้องการ แต่ไม่ควรเกิดเพราะความสะเพร่า

เมื่อบัตรไปทำงานในร้านอาหารหรืองานบริการ แทนที่จะเป็นงานพบปะเครือข่าย ข้อกำหนดจะเลื่อนไปทางความทนและการอ่านออกจากระยะไกล การออกแบบสำหรับกรณีนั้นอธิบายไว้ในคู่มือ กระดาษและการตกแต่งนามบัตร

บัตรสะสมแต้ม: กลไกเป็นคนกำหนดบัตร

การตัดสินใจที่กระทบมากที่สุดของบัตรสะสมแต้มคือวิธีบันทึกการมาเยือน เพราะมันกำหนดหลังบัตรและการตกแต่งทั้งใบ

บัตรที่ทำเครื่องหมายด้วยมือ — บัตรเจาะรู บัตรตรา บัตรลงชื่อย่อ — มีตารางหรือช่องบนด้านหลัง ใช้เครื่องเจาะหรือตรายาง ต้องมีผิวที่รับหมึกหรือให้รูเจาะที่สะอาด ตรงนี้เองที่การเคลือบทำงานต่อต้านคุณ ตราบนผิวเคลือบจะเบลอหรือไม่เกาะ และการเจาะผ่านฟิล์มพลาสติกอาจทำให้ขอบรูแตก บัตรอาร์ต 300 แกรมไม่เคลือบคือตัวเลือกที่ถูกต้องสำหรับกลไกแบบตรา

บัตรที่อ่านด้วยเครื่อง — บาร์โค้ด คิวอาร์โค้ด แถบแม่เหล็ก — ถูกอ่านแทนที่จะถูกเขียน เพราะไม่มีอะไรถูกเขียนบนบัตร การเคลือบจึงไม่มีต้นทุนเพิ่ม แต่ซื้อความทนน้ำ ทนรอยพับในกระเป๋าสตางค์ และอายุความสวยงามที่ยาวกว่า ที่ตรงนี้งานตกแต่งหนัก ฟอยล์ และโครงสร้างพีวีซีจะคุ้มตัวมันเอง

บัตรลูกผสมกระดาษกับดิจิทัล พบได้ทั่วไปแล้ว คือบัตรพิมพ์ที่มีคิวอาร์โค้ดเปิดหน้าคะแนน ส่วนกายภาพทำให้กลไกเห็นได้ชัดเจน และฝั่งดิจิทัลรับตัวเลขไป เหมาะกับคาเฟ่ ร้านทำผม และธุรกิจบริการที่อยากมีระบบคะแนนโดยไม่ต้องลงทุนอุปกรณ์หน้าแคช

ขนาดที่เราทำสำหรับบัตรสะสมแต้มและบัตรเจาะรูรวม 140 × 70 มม. และ 110 × 90 มม. พร้อมผลิตตามขนาดสั่ง น้ำหนักกระดาษสำคัญที่นี่มากกว่านามบัตร เพราะบัตรบางจะนิ่มในกระเป๋าสตางค์ภายในไม่กี่สัปดาห์ และบัตรที่นิ่มจะหยุดถูกยื่นออกมา เปรียบเทียบระหว่างแกรมกระดาษกับการเคลือบอยู่ในหน้า บัตรสะสมแต้มและบัตรคะแนน

บัตรของขวัญและวอยเชอร์: มูลค่าต้องมีการป้องกัน

วอยเชอร์เป็นรูปแบบเดียวในตระกูลนี้ที่แบกมูลค่าทางการเงินที่ผู้รับสัมผัสได้ และนั่นเปลี่ยนสเปกในสามทิศ

ต้องรู้สึกมีน้ำหนัก วอยเชอร์กระดาษบางถูกอ่านเป็นคูปองลดราคา ส่วนกระดาษการ์ดหนาหรือบัตรพีวีซีถูกอ่านเป็นของขวัญ นี่คือรูปแบบที่อธิบายความจำเป็นของแผ่นหนาขึ้น การเคลือบ หรือบัตรพลาสติกได้ง่ายที่สุด

มักต้องมีรหัสระบุเฉพาะ การรันตัวเลขต่อเนื่องให้ควบคุมจำนวนพิมพ์ได้ และทำให้สมุดวอยเชอร์ที่หายไปมองเห็นได้ชัด บาร์โค้ดแบบเปลี่ยนแปลงได้และคิวอาร์โค้ดทำให้ระบบแลกใช้ทำงานได้โดยไม่ต้องลอกเลขด้วยมือ และเลขที่ตรงกันระหว่างต้นขั้วที่ฉีกได้กับคูปองคู่กันทำให้จับคู่สองซีกของตั๋วหลังจบงานได้

บางงานต้องเห็นร่องรอยการถูกเปิด แผ่นขูดที่ปิดทับข้อมูลที่พิมพ์ไว้จะบังรหัสจนกว่าจะแลกใช้ และเป็นโครงสร้างมาตรฐานของบัตรส่งเสริมการขายเหล่านี้ ทางเลือกวัสดุและฟีเจอร์ของโครงสร้างเหล่านั้น รวมการขูด การรันเลข และการพิมพ์บาร์โค้ดหรือคิวอาร์ อยู่ที่หน้า คูปองและวอยเชอร์ตามสั่ง

ตั๋วขนาดกลางถึงใหญ่มีพฤติกรรมต่างออกไป ขนาดอย่าง 150 × 54 มม. 180 × 54 มม. และ 180 × 70 มม. ให้พื้นที่วางเงื่อนไข เลขลำดับ และโลโก้โดยไม่แออัด และเส้นแยก จะเป็นรอยปรุ รอยฉีกเล็ก ๆ หรือต้นขั้วจริง คือสิ่งที่ทำให้คู่บัตรใช้ได้หน้าประตู

รูปแบบที่สี่ที่น่าคิด: บัตรหลังการขาย

มีตัวเลือกที่สี่แบบเงียบ ๆ ที่ธุรกิจสินค้าจำนวนมากควรใช้แทน หรือใช้ร่วม กับสามแบบข้างบน บัตรรับประกันหรือบัตรหลังการขายพิมพ์บนกระดาษอาร์ต 250–350 แกรม ขนาดบัตร A6 หรือ A5 และมีเลขลำดับ เงื่อนไขการรับประกัน ช่องทางติดต่อฝ่ายซัพพอร์ต และคิวอาร์โค้ดไปหน้ายื่นสิทธิ์

ไม่ใช่ชิ้นงานการตลาด แต่ทำสามเรื่องที่สำคัญ ทำให้การรับประกันจับต้องได้ ลดความสับสนที่ก่อ งานซัพพอร์ต และรักษาให้แบรนด์อยู่ตรงหน้าเชิงกายภาพหลังการซื้อ ยังรันเลขให้ตรงกับลำดับของสินค้าได้ด้วย ซึ่งทำให้งานเอกสารหลังการขายง่ายขึ้นมาก โครงสร้างที่เราทำงานนี้ อยู่ที่หน้า บัตรรับประกันและบัตรหลังการขาย

แต่ละรูปแบบพลาดตรงไหน

ความผิดพลาดมีรูปแบบซ้ำพอที่จะทำนายได้

นามบัตรที่เขียนทับไม่ได้ เคลือบหนาบวกฟอยล์ให้บัตรที่ต้องพิมพ์ใส่โทรศัพท์แทน เหมาะกับบางกลุ่มและผิดสำหรับอีกบางกลุ่ม

บัตรตราที่ถูกเคลือบ กลไกต้องการการประทับแต่การตกแต่งกันไว้ นี่คือความผิดพลาดของสเปกที่เจอบ่อยที่สุดในตระกูลนี้

บัตรสะสมแต้มที่บางเกินไป โปรแกรมตายเพราะการสึกหรอ ไม่ใช่เพราะคนหมดสนใจ บัตรนิ่มลงแล้วถูกทิ้งไว้ที่บ้าน

วอยเชอร์ที่ไม่มีรหัส ไม่รันเลขก็ไม่มีอำนาจควบคุมจำนวนพิมพ์ และไม่มีทางตรวจสอบการแลกใช้

บัตรขนาดที่พกไม่ได้ ขนาดใหญ่สะดุดตาวางบนเคาน์เตอร์สวยมากแต่ถูกทิ้งไว้ ถ้าออกแบบให้อยู่ในกระเป๋าสตางค์ ก็ต้องอยู่ในช่วงขนาดกระเป๋าสตางค์

งบมีแค่รูปแบบเดียว เลือกยังไง

ถ้าทำได้ใบเดียว ให้เลือกจากพฤติกรรมที่ต้องการเปลี่ยน

• อยากให้จำและกลับมาเจอหลังสัมผัสครั้งแรก: นามบัตร โดยลงงบตกแต่งไว้กับรายละเอียดที่ทนกระเป๋า
• อยากได้การกลับมาครั้งที่สองจากลูกค้าคนเดิม: บัตรสะสมแต้ม ที่จับกลไกกับกระดาษให้ตรงกันจนประทับรอยได้จริง
• อยากให้มูลค่าถูกผูกไว้ล่วงหน้า หรืออยากได้ของที่รู้สึกเป็นของขวัญ: วอยเชอร์หรือบัตรของขวัญ พร้อมรหัสและโครงสร้างที่แบกมูลค่า
• ถ้าขายสินค้าพร้อมการรับประกันหรือคำสัญญาบริการ: บัตรหลังการขาย บนกระดาษที่หนาพอจะถูกเก็บคู่ใบเสร็จ

เพราะขั้นต่ำคือหนึ่งใบ ไม่มีข้อไหนข้างบนที่ต้องเดาจำนวน สั่งหนึ่งใบใส่กระเป๋าสตางค์ กดตรา สแกน แล้วล็อกสเปกผลิตจากสิ่งที่ตัวอย่างบอก ระยะเวลาทำตัวอย่าง 1–3 วัน และระยะเวลาผลิต 2–10 วัน

สายงาน งานพิมพ์ตามสั่ง ครอบคลุมตระกูลงานพิมพ์ที่กว้างกว่านั้น ตั้งแต่โบรชัวร์และเมนู ไปจนถึงรูปแบบตัดไดคัต ถ้าบัตรเป็นส่วนหนึ่งของแผนงานพิมพ์ที่ใหญ่กว่า

กำลังเลือกระหว่างรูปแบบสำหรับกลไกเฉพาะ เช่น เจาะรู ตรา สแกนบาร์โค้ด หรือวอยเชอร์รันเลข ส่งกลไกและจำนวนมาแล้วเราจะบอกวัสดุ และการตกแต่งใดที่ยังทำงานได้หลังผ่านไปหนึ่งปี Get a Quote